دوشنبه 23 اکتبر 2017 (Hamburg)
فجــر 06:07
طلوع افتـاب 08:02
ظهــر 13:04
عصـــر 15:33
مغـرب 18:31
عشــاء 19:34
نیمه شب 00:05
نقدها: 0

پیام وحی ( لجاجت حتی با جبرئیل)








 

بِسم اللَّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيم

قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى‏ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ هُدىً وَ بُشْرى‏ لِلْمُؤْمِنِينَ

مَنْ كانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ

سوره بقره آیات 97 و 98

ترجمه:

( آنها مى‏گويند: چون فرشته‏اى كه وحى را بر تو نازل مى‏كند، جبرئيل است و ما با جبرئيل دشمن هستيم به تو ايمان نمى‏آوريم! ) بگو: كسى كه دشمن جبرئيل باشد (در حقيقت دشمن خداست) چراكه او به فرمان خدا قرآن را بر قلب تو نازل كرده است، در حالیكه كتب آسمانى پيشين را تصديق مى‏كند و هدايت و بشارت است براى مؤمنان. كسیكه دشمن خدا و فرشتگان و رسولان او و جبرئيل و ميكائيل باشد (كافر است و) خداوند دشمن كافران است.

توضیح:

لجاجت تا سرحد دشمنی با جبرئیل

مفسّران در شان نزول این آیه گفته اند: هنگامی که پیامبر اکرم (ص) به مدینه آمد، روزی « ابن صوریا » که از علمای یهود بود با جمعی از یهود فدک نزد پیامبر(ص) آمدند و سؤالات گوناگونی از حضرت پرسیدند و نشانه هایی را که گواه نبوت و رسالت او بود، جستجو کردند. پیامبر (ص) به این سؤالات پاسخ داد و آنها جواب را درست یافته، قانع شدند. ابن صوریا گفت: یک سؤال مانده که اگر آن را جواب دهی به تو ایمان می آوریم و از تو پیروی می کنیم، نام فرشته ای که بر تو نازل می شود، چیست؟ فرمود: جبرئیل. ابن صوریا گفت: او دشمن ماست، زیرا دستورهای مشکلی درباره­ی جهاد و جنگ می آورد. میکائیل اما همیشه دستورهای ساده و راحت می آورد. اگر فرشته وحی تو میکائیل بود، به تو ایمان می آوردیم.

این آیه در پاسخ به آنها نازل شد که « کسیکه دشمن جبرئیل باشد در حقیقت دشمن خداست، زیرا او به فرمان خدا قرآن را بر قلب او نازل کرده است.»[1]

 

چهار فرشته مقرب

کتب اسلامی معمولا چهار فرشته مقرّب خدا را جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و عزرائیل شمرده اند که از میان آنها جبرئیل از همه برتر است.[2] این فرشتگان، واسطه های خداوند در کارها هستند.

جبرئیل، واسطه وحی الهی؛ میکائیل، واسطه رزق و روزی مخلوقات؛ اسرافیل، واسطه زنده کردن مردگان در قیامت و عزرائیل، واسطه قبض روح است.[3]

در بخشی از دعایی که از امام سجاد (ع) درباره فرشتگان نقل شده است، می خوانیم: بار خدایا درود بفرست بر اسرافیل، آن فرشته صاحب صور (شیپوری که با دمیدن در آن، همه می میرند و با دمیدن دوم، همه زنده می شوند) که منتظر فرمان توست تا در صور بدمد و خفتگان در گور را برانگیزاند و میکائیل که نزد تو بلند مرتبه و به خاطر اطاعت تو دارای مکانی رفیع است و جبرئیل، امین وحی تو که در بین اهل آسمان مورد اطاعت است و در پیشگاهت ارجمند و در درگاهت مقرّب است.»[4]

 



 تفسیر المیران، ج1، ص 227 [1]

 تفسیر نمونه،ج1،ص364[2]

 تفسیر المیزان،ج8،ص266[3]

 تفسیر المیزان،ج17،ص9[4]

 

 


آرشیو مطالب گذشته